Sanmao Tagalog Version -

Isang umaga, nagising si Sanmao na masakit ang kanyang tiyan. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa gutom. "Kailangan kong kumita ng barya para sa pandesal," bulong niya sa sarili.

At sa eskinita ng Maynila, sa gitna ng ingay at usok, may pag-asang nabubuhay—nakasabit sa manipis na balikat ng isang batang ulila.

Nang magkagabi, si Sanmao ay natutulog sa ilalim ng tulay. Binalot siya ng malamig na hangin. Niyakap niya ang kanyang tuhod.

Para sa lahat ng Sanmao sa mundo: hindi kayo nag-iisa. Sanmao Tagalog Version

"Eto na!" sabi ni Sanmao, na may putik sa kanyang tatlong buhok.

Si Aling Rosa ay matabang babae na laging nakasigaw. "Maligo ka muna, bata ka! At saka, tatlong piraso lang ang buhok mo—malas ka yata!"

"Nawala ko po ang pitaka ni Lola. May lamang dalawampung piso para sa gamot niya," hikbi ng bata. Isang umaga, nagising si Sanmao na masakit ang kanyang tiyan

Ngumiti si Sanmao. "Wala na. Masaya na ako na nakatulong."

Palaging ganoon si Sanmao. Itinataboy siya ng mga tao dahil siya ay marumi, payat, at kakaiba ang tatlong buhok.

Walang nanay si Sanmao. Walang tatay. Ang bahay niya ay ang bangketa, at ang unan niya ay isang lumang diyaryo. At sa eskinita ng Maynila, sa gitna ng

Pero si Sanmao ay matalino at matapang. Sa halip na umiyak, tumakbo siya sa tabing-ilog.

Pero sa kabila ng kanyang kalungkutan, hindi siya sumuko. Si Sanmao, ang batang may tatlong buhok, ay patunay na kahit ang pinakamaliit na tao ay kayang magdala ng malaking liwanag sa madilim na mundo.

Pumunta siya sa palengke. Nakita niya si Aling Rosa na nagtitinda ng isda. "Aling Rosa, ako na po ang maghuhugas ng bangketa ninyo kapalit ng isang pirasong tinapay?" nakiusap si Sanmao.

"Nanay," bulong niya sa hangin, "sana bukas, kahit isang pirasong kanin lang."