Hy het verder geblaai. Daar was gedigte oor die tronk op Robbeneiland, oor die mense wat hul stem verloor het, oor die kitaar wat altyd sou klink. En toe, op die laaste bladsy, ’n skanderingsdatum: – die jaar toe Small se werk finaal uit biblioteke verwyder is.
Abram het nie die PDF vir homself gehou nie. Saam met Fatima het hy dit begin versprei – anoniem, van selfoon tot selfoon, van rekenaar tot rekenaar. In taxi’s, op universiteitsgroepe, in stoorlêers met onskuldige name soos “Studiegids_2024” .
“Die Universiteit se aanlyn stelsel is af,” het die bibliotekaresse, Mev. Jacobs, gesê terwyl sy ’n boks ou tydskrifte ingepak het. “Geen PDF’s, geen digitale toegang. Jy sal die fisiese boek moet gebruik.” adam small gedigte pdf
Abram het geweet van die Kaapse Skeur – die ondergrondse netwerk van boekliefhebbers wat seldsame Afrikaanse tekste bewaar het. Hulle het in kelders en agterkamers van kafees in Distrik Ses se gees vergader. Daar het hy vir Fatima ontmoet.
“Van waar het jy dit gekry?” het Abram fluister. Hy het verder geblaai
Sy het ’n ou, geboende USB-stasie oor die tafel geskuif. Daarop was een lêer: Adam_Small_Volledige_Werke_Finale.pdf .
Die middagson het skuins deur die biblioteek se tralies geval en geel blokke op die stofbedekte lessenaar geteken. Abram, ’n afgestudeerde student in Afrikaanse letterkunde, het sy vinger oor die rakke laat gly. Hy was op soek na Kitaar my kruis – Adam Small se versamelde werke. Nie vir sy navorsing nie. Vir homself. Abram het nie die PDF vir homself gehou nie
Maar die rak was leeg.